Διαδώστε το!

ΑΦΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑΧΤΗ. ΓΙΑΤΙ;
ΟΛΟΙ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ.
Τετάρτη 29 Αυγούστου, στις 7 το απόγευμα. Στην πλατεία Συντάγματος και σε κάθε κεντρική πλατεία κάθε πόλης σε ολόκληρη τη χώρα. Φορώντας μαύρα.Αποδοκιμάζουμε το αίσχος χωρίς πολύχρωμες σημαίες. Πενθούμε για την απώλεια των συνανθρώπων μας χωρίς να συνδέουμε την πρωτοφανή καταστροφή με προεκλογικές σκοπιμότητες. Δίνουμε το παρόν και στεκόμαστε απειλητικά απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την τραγωδία για οποιοδήποτε όφελος.
ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ.

Ο Bambi έχει και κέρατα...

Δευτέρα 16/7/2007 βράδυ

Κάθισα το μεσημέρι να φάω και χάζευα την Opra που είχε θέμα ένα gay κυβερνήτη. Σηκώθηκα να πάω να πιω νερό και μόλις γύρισα δεν είχε Opra αλλά ειδήσεις που έλεγαν «Κλειστή η Κατεχάκη». Ε σιγά, λέω, και αλλάζω κανάλι. Και τότε κατάλαβα τι γινόταν…
Καίνε τον Υμηττό…Και λέω «καίνε» και όχι «καίγεται» γιατί ΑΥΤΟΙ τον καίνε. Και αρχίζουν οι σκέψεις της παράλογης(?) λογικής μου :
Σου έκαψαν την Πάρνηθα, σου καίνε και τον Υμηττό κι όμως κάθεσαι σπίτι σου!! Η δικαιολογία έτοιμη : «Και πού να ξέρω ποιοι το έκαναν?». Τι λε ρε μαλάκα? Ποιος έχει συμφέρον να κάψει το δάσος αν όχι το καπιταλογούρουνο που θα πάει να χτίσει πάνω στο νεκροταφείο των δέντρων? Τόσο μυαλό θέλει πια για να δεις ποιοι ελέγχουν τα ΠΑΝΤΑ, ακόμα και το οξυγόνο σου?
Ξύπνα ρε μαλάκα!!! Σε κλέβουν, σε βάζουν φυλακή, σε γεμίζουν με σκατά αντί για γνώση, σου καίνε τα δάση! Κι εσύ ρε ηλίθιε…πας και τους ψηφίζεις!! Τσακώνεσαι για χάρη τους, κατεβαίνεις στους δρόμους να τους προσκυνήσεις και τους έχεις και για θεούς σου. Γιατί ρε? Τους έχεις ανάγκη? Έτσι σε κάνουν να πιστεύεις? ΑΧΡΗΣΤΟΙ σου είναι! Πού σε βοήθησαν? Και μη μου πεις το παραμύθι της «εθνικής ασφάλειας» και της «εθνικής ενότητας» και ό,τι άλλη «εθνική» παπαριά σου σερβίρει ο Κυριακού, ο Βαρδινογιάννης, ο Λαμπράκης, ο Κοντομηνάς και αυτός που έχει το Mega (ειλικρινά sorry ρε φίλε που δε σε θυμάμαι!).
Μα ποιοι είναι ΑΥΤΟΙ που ελέγχουν τη ζωή μας και εσύ τους γλύφεις? Δεν έχουν όνομα. Πες τους κράτος, εκκλησία, MME, καπιταλόσκυλα. Όλοι αυτοί μαζί σού γαμάνε τη ζωή κι εσύ τους λες και «ευχαριστώ» και νιώθεις και υποχρεωμένος. Ως πότε ρε? Δηλαδή τι άλλο περιμένεις πριν πάρεις την πέτρα και κάνεις το σπίτι του κάθε πλουσιοκυβερνοπαπαδοάρχιδου γυαλιά-καρφιά?
Αλλά ξέχασα…Μασάς ακόμα την καραμέλα της αναρχίας! Δεν κατάλαβα ρε μεγάλε? Αναρχία είναι να κάψω το σπίτι του Χριστόδουλου και του Πρετεντέρη αλλά το να μου καίνε εμένα το σπίτι δεν είναι αναρχία?
Γιατί ναι ρε!! Σπίτι μου είναι ο Υμηττός! Και η Πάρνηθα και η Πεντέλη και ο Λυκαβηττός και τα άλση της Αθήνας και το πιο μικρό δεντράκι σ’ ένα στενό στο κέντρο! Και όταν θα μου το πειράξεις παλιομαλάκα το δεντράκι, κρύψου… κρύψου ρε αρχίδι γιατί δε θα κωλώσω και θα σε ξεκοιλιάσω!!Αλλά επειδή σ’ αυτή τη χώρα είναι παράνομο να σκοτώνει ένας μικροαστός έναν καπιτάλα (το αντίθετο φυσικά και είναι νόμιμο), θα σου κάνω ό,τι μου κάνεις: θα σου κάψω το σπίτι! Eye for an eye! Τελείωσαν οι χριστιανικές μαλακίες για «μάγουλα» και «αγάπες». Μου καις το δάσος ρε? ΣΟΥ ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ! Γιατί ο Bambi έχει και κέρατα...

Όσο υπάρχουν δυνατές ψυχές...

Τετάρτη 30/5/2007 μεσημέρι

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

Σήμερα στη σχολή αναφέρθηκε η Αμαλία…Ίσως τελικά να αξίζουν και κάτι οι σπουδές.

Δεν είχα ξανακούσει για την Αμαλία, μάλλον επειδή είμαι καινούριος στη blogόσφαιρα. Τέτοιοι άνθρωποι με κάνουν να ντρέπομαι. Να ντρέπομαι που ζω σε αυτή τη χώρα, να ντρέπομαι που ενώ είμαι καλά στην υγεία μου, μελαγχολώ για πράγματα ανούσια. Τέτοιοι άνθρωποι με κάνουν να βλέπω τη ζωή ως δώρο και όχι ως καθήκον. Μου δίνουν ελπίδα. Ελπίδα…Κι όμως…

Αμαλία όπου και να είσαι σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ που δεν υπέκυψες στη σαπίλα αυτή της κοινωνίας. Σε ευχαριστώ που δεν έγινες δούλος της νοοτροπίας του «Δε βαριέσαι…» και του «Δεν πάει στο διάλο?». Σε ευχαριστώ που έγραψες, που εναντιώθηκες που πίστεψες, που υπήρξες…ή μάλλον, που υπάρχεις.

Συγγνώμη που ζω στο ίδιο κράτος που σε σκότωσε. Συγγνώμη που τους αφήνω να δολοφονούν άτομα σαν εσένα. Αφού κανείς από αυτούς δεν το κάνει, ας το ακούσεις από κάποιον τουλάχιστον: Συγγνώμη

Καλό σου ταξίδι Αμαλία